Węgorza przywieziono z Chin dla odbiorcy z województwa warmińsko-mazurskiego. Do odprawy celnej zgłoszono mrożonego węgorza japońskiego (który nie podlega ochronie). Celnicy kierując się analizą ryzyka podejrzewali, że importowany może być w rzeczywistości węgorz europejski, więc pobrali próbki, które wysłali do analizy laboratoryjnej (w tym przeprowadzono badanie genetyczne kodu DNA tzw. ekspertyzę gatunkowa). Ta potwierdziła podejrzenia celników, że importowany był węgorz europejski. Ponieważ naruszone zostały przepisy ustawy o ochronie przyrody – import towaru bez wymaganych zezwoleń oraz kodeksu karnego skarbowego – wprowadzenie organu celnego w błąd, całość towaru, którego wartość oszacowano na blisko 0,5 mln złotych zabezpieczono do dalszego postępowania (ryby złożono w portowej chłodni). Sprawę przekazano do prokuratury.

Węgorz europejski, jako gatunek zagrożony wyginięciem objęty jest od czerwca 2007 r. ochroną wynikającą z Konwencji Waszyngtońskiej (Konwencja o Międzynarodowym Handlu Dzikimi Zwierzętami i Roślinami Gatunków Zagrożonych Wyginięciem - w skrócie CITES).  W rezultacie czego od marca 2009 r. każdorazowe przewożenie przez granicę zewnętrzną Unii Europejskiej wszelkich okazów węgorza europejskiego - zarówno żywych i martwych, jak też przetworzonych oraz produktów pochodnych wymaga uzyskania specjalnego zezwolenia CITES wydawanego przez Ministerstwo Ochrony Środowiska. W przypadku eksportu, do wniosku o wydanie zezwolenia należy dołączyć dokumenty świadczące o legalnym pochodzeniu i pozyskaniu okazów, natomiast w przypadku importu - kopię zezwolenia eksportowego CITES. Naruszenie tych zasad stanowi przestępstwo zagrożone karą pozbawienia wolności od 3 m-cy do lat 5. Ponadto sąd orzeka przepadek okazu CITES oraz może nakazać sprawcy zapłatę nawiązki w wysokości 10 tys. zł na rzecz organizacji zajmującej się ochroną przyrody.

Polska ratyfikowała przystąpienie do Konwencji CITES w grudniu 1989 r., natomiast weszła ona w życie w marcu 1990 r. Na jej podstawie uchwalono ustawę o ochronie przyrody.
 
Węgorz europejski rozmnaża się wyłącznie w morzu Sargassowym na Karaibach, dokąd tysiące kilometrów płyną dorosłe osobniki w celu złożenia ikry. Larwy i młodociane osobniki, które wyklują się z jaj kierują się z prądami morskimi ku naszym wodom. Po drodze są wyłapywane i „tuczone” np.; na Dalekim Wschodzie, a następnie sprzedawane w Europie, gdzie nie pozwala im się powrócić. Przez to gwałtownie zmniejsza się populacja tej ryby w naszych akwenach.