Regionalne Asocjacje to organy statutowe WMO, których zadaniem jest organizacja i koordynacja współpracy pomiędzy narodowymi służbami meteorologicznymi i hydrologicznymi w poszczególnych sześciu regionach świata. Podczas odbywających się co cztery lata spotkań omawiane są problemy funkcjonowania narodowych służb, w szczególności ustalane są priorytety wspólnych działań oraz sposoby ich realizacji w kolejnym międzysesyjnym okresie. Działalność Asocjacji znacząco wzmacnia regionalną współpracę pomiędzy państwami członkowskimi Organizacji, stwarzając forum dyskusyjne nad zasadniczymi aspektami organizacji i pracy ich służb.

Polska wraz z krajami europejskimi oraz kilkoma azjatyckimi, położonymi w basenach Mórz Śródziemnego i Czarnego włączona jest w prace Szóstej Asocjacji. RAVI rozciąga się od Islandii i Portugalii na zachodzie po Federację Rosyjską na wschodzie, oraz od Skandynawii na północy po Jordanię, Izrael i Liban na południu. Stanowi to bardzo zróżnicowane tło polityczne i ekonomiczne. Cały obszar RA VI liczy 50 państw członkowskich, z których 27 należy do Unii Europejskiej. Budżet dla służb pięćdziesięciu państw wynosi około 1,9 miliarda euro. Całkowita liczba pracowników zatrudnionych w służbach należących do RA VI to około 75 000 osób. Dofinansowanie z budżetu tych służb waha się od około 50% do pełnego dofinansowania. Przychód z usług komercyjnych waha się pomiędzy 0% a 44%.

Narodowe służby w wielu krajach wykonują obok podstawowych obowiązków tzn. monitorowania i prognozy pogody oraz klimatu jeszcze inne zadania z zakresu hydrologii, służby morskiej (oceanograficznej), monitorowania środowiska, służby lotniczej, obrony, sejsmologii, usług handlowych, badań i szkoleń.

W połowie krajów przynależnych do RA VI funkcjonują narodowe służby meteorologiczne
i hydrologiczne w jedynym i tym samym instytucie. W innych krajach służby hydrologiczne są odrębną instytucją, w niektórych przypadkach powiązane są z innymi działaniami gospodarki wodnej (badania itp.) Zakres działania tych służb różni się w zależności od kraju. Niektóre monitorują oraz oszacowują ilość i jakość zasobów wodnych, podczas gdy inne mają do czynienia tylko z ilością tych zasobów. W niektórych przypadkach służby hydrologiczne nie posiadają wyraźnych uprawnień. 

Ponad 90% służb narodowych świadczy usługi komercyjne, 82% ma w zakresie swoich obowiązków statutowych badania, 80% monitorowanie środowiska, 80% szkolenia, 74% służby morskie, 74% służby lotnicze, 60% służby hydrologiczne, 54% służby obronne, 20% sejsmologię.

Do RA VI należą narodowe służby meteorologiczne i hydrologiczne z następujących krajów:

Albania, Armenia, Austria, Azerbejdżan, Belgia, Białoruś, Bośnia i Hercegowina, Bułgaria,  Chorwacja, Cypr, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Gruzja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Islandia, Izrael, Jordania, Kazachstan, Liban, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Macedonia, Malta, Mołdawia, Monako, Niemcy, Norwegia, Polska, Portugalia, Rosja, Rumunia, Serbia, Czarnogóra, Słowacja, Słowenia, Szwecja, Syria, Turcja, Węgry, Wlk. Brytania, Włochy, Ukraina.

Sesje Asocjacji Regionalnych odbywają się co cztery lata i dokonuje się na nich wyboru przewodniczącego i jego zastępcy.